Geschiedenis
Clan des Hospitaliers Notre Dame
De historie van de Clan des Hospitaliers Notre Dame begint in de dertiger jaren toen een aantal jongeren "voortrekkers" van de Neerlandse Verkenners, in de leeftijd van 16 tot 23 jaar naar Lourdes gingen om daar hun diensten aan te bieden aan de Hospitalité.
Door hun achtergrond, de "verkennerij", werd er gewerkt vanuit een van hun bekende organisatievorm. Aan het hoofd van de groep stond een oubaas, die geholpen werd door een baas. Zij hadden algehele leiding van de groep en waren de contactpersonen voor de groep naar de bedevaartorganisatie en de organisatie op de heiligdommen in Lourdes. De groep was verder verdeeld in een aantal patrouilles, zodat het verdelen van werkzaamheden kon geschieden via deze patrouilles. Aan het hoofd van elke patrouille stond een patrouilleleider, een meer ervaren lid van de groep welke leiding gaf aan de patrouille en aandacht besteedde aan de begeleiding van nieuw deelnemers. Via het patrouillesysteem was het mogelijk om alle taken te verdelen onder deelnemers zonder steeds met de groep te overleggen.
Omdat de leden van Clan niet verbleven in hotels maar in eigen tenten was het verder noodzakelijk dat de aandacht werd besteed aan de inwendige mens. Hiervoor ging de zogenaamde fourageur mee. Deze persoon was belast met de inkoop en coördinatie van alle werkzaamheden met betrekking tot voeding en het verblijf. Omdat het een katholieke organisatie betrof was ook een aalmoezenier aanwezig die de geestelijke verzorging van de groep behartigde.
De oubaas, baas, aalmoezenier en de fourageur vormde de leiding van de Clan tijdens de bedevaart. Vanuit de historie naar het heden zijn een aantal zaken gebleven. Zo is er de organisatievorm nog steeds gehandhaafd en is er een oubaas en baas voor de algehele coördinatie. Ook is er nog steeds iemand belast met het versterken van de inwendige mens en nog steeds gaat de aalmoezenier mee naar Lourdes. De namen van vroeger zijn nog steeds in gebruik. De naam "patrouille" is echter vervangen door "ploeg".